Η αισθητική της καθημερινής μαγειρικής του Ευριπίδη Αποστολίδη

eyripidis apostolidis aisthitiki

Η αισθητική της καθημερινής γεύσης στο οικιακό φαγητό, δεν είναι πολυτέλεια αλλά σημαντικό μέρος της γαστρονομικής ουσίας. Η νοστιμιά και η θρέψη ξαφνικά γίνονται πολιτισμός μέσα απ’ την κομψότητα που κυριαρχεί από την σύνθεση, την τεχνική και τις επιλογές ως την τέχνη της τελικής παρουσίασης ενός πιάτου που σε προκαλεί να το γευθείς.

Ευριπίδης Αποστολίδης - αισθητική καθημερινής μαγειρικής

Ένα πιάτο για να σε θέλξει, οφείλει να εκπέμπει το μεράκι του δημιουργού του και πως καλύτερα να το εκφράσει κανείς αυτό, παρά μέσα απ’ την εμμονή στην αρμονία και στην λεπτομέρεια. Και εδώ δεν μιλάω για τα φτιασιδώματα των εστιατορικών πιάτων με τις πινελιές και τις επιτηδευμένες τεχνικές, ούτε για δηθενιές που μοιάζουν επιτηδευμένες ή κλισέ.

Ευριπίδης Αποστολίδης - αισθητική καθημερινής μαγειρικής

Μιλάω για τον μαγικό τρόπο που η νοστιμιά μεταμορφώνεται σε εικόνα, χρώμα, αισθήσεις, θαυμασμό, εκτίμιση, σιελόρροια, μέσα απ’ την αισθητική σε οικιακά πιάτα.

Ευριπίδης Αποστολίδης - αισθητική καθημερινής μαγειρικής

Βλέποντας τις φωτογραφίες που συχνά πυκνά ανεβάζει ο Ευριπίδης Αποστολίδης στο Facebook & στο Instagram, από τα καθημερινά του γεύματα στο σπίτι του, ομολογώ πως βρήκα ένα νέο πρότυπο στο θέμα της αισθητικής της καθημερινής μαγειρικής.
Τον τελευταίο καιρό που τον παρακολουθώ, έχω μείνει πραγματικά άναυδος με την κομψότητα, που ο ίδιος επιβάλλει καθημερινά στον εαυτό του να την βιώνει, ακόμη και στο ταπεινότερο των κολατσιών του, πάνω σε πέτρες σε παραλίες της αγαπημένης του (& μου) Τήνου.

Ευριπίδης Αποστολίδης - αισθητική καθημερινής μαγειρικής

Ο Ευριπίδης Αποστολίδης είναι για μένα ένας μεγάλος καλλιτέχνης της οικιακής μαγειρικής, χωρίς ο ίδιος να αυτοχαρακτηρίζεται έτσι, ή ίσως και να το συνειδητοποιεί! Γιατί οι αισθητικές του επιλογές δεν δείχνουν ως κάτι που επιδιώκει συνειδητά. Είναι προφανώς αναπόφευκτες στην ύπαρξή του, στον τρόπο που βιώνει την κάθε του μέρα, είναι αδύνατον να τις αποχωριστεί!

Evripidis Apostolidis 1Ο Ευριπίδης, είναι ο διευθυντής της Σπονδής επί 16 χρόνια, του καλύτερου κατά τεκμήριο εστιατορίου στην Ελλάδα με αντοχή στο χρόνο και συνεχή βελτίωση. Επί χρόνια λοιπόν βιώνει τη φινέτσα της πιο ψαγμένης και δημιουργικής κουζίνας στη χώρα, με τους μεγαλύτερους σεφ που έχουν περάσει απ’ την Ελλάδα. Και βέβαια μέσα απ’ αυτή την εμπειρία, έχει πάρει απίστευτα ερεθίσματα αισθητικής, γευστικής καλλιέργειας και γαστρονομικής παιδείας.

Ευριπίδης Αποστολίδης - αισθητική καθημερινής μαγειρικής

Έτσι, όπως μου είπε σε μια σύντομη κουβέντα μας, όταν του ανακοίνωσα ότι θέλω να κάνω αφιέρωμα στα πιάτα που μαγειρεύει και φωτογραφίζει για το καθημερινό του γεύμα, “τόσα χρόνια όλα αυτά τα ερεθίσματα που παίρνω, με ώθησαν στο να θέλω να εκφραστώ έτσι”.

Ευριπίδης Αποστολίδης - αισθητική καθημερινής μαγειρικής

“Αυτό που κάνω βγαίνει από μέσα μου” μου είπε και “δεν έχει κάποιο στόχο, κάποια συγκεκριμένη κατεύθυνση ή φιλοδοξία”. Εγώ απ’ την πλευρά μου στα λόγια του βρίσκω το στίγμα του καλλιτέχνη που βιώνει για τον εαυτό του την υψηλότερη πολιτισμική έκφραση στο καθημερινό του φαγητό και λες και είχε σπουδάσει φωτογραφία από χρόνια, άρχισε να την αποτυπώνει με την κάμερα του κινητού, με γωνίες και φωτισμούς που δείχνουν βαθιά αισθητική καλλιέργεια. Μόλις πρόσφατα μου είπε, πήρε μια καλή μηχανή και έκανε κάποια μαθήματα φωτογραφίας.

Ευριπίδης Αποστολίδης - αισθητική καθημερινής μαγειρικής

Παρουσιάζω εδώ, μια σειρά από καθημερινά του ποστ, κυρίως για να δώσω ένα παράδειγμα, για το πώς οι επιλογές μας στο καθημερινό φαγητό μπορούν να αναβαθμίσουν την ζωή μας, βάζοντας αναπόφευκτα τον πήχη ψηλά. Για το πώς η προσπάθεια, το μεράκι κι’ η αγάπη που κρύβεται μέσα στη μαγειρική, μπορεί να εξωτερικευτεί και μέσα απ’ την εικόνα ενός πιάτου, μέσα απ’ την αισθητική αρτιότητα, να μεταφέρει όλο αυτό το συναίσθημα στον αποδέκτη.

Ευριπίδης Αποστολίδης - αισθητική καθημερινής μαγειρικής

Ζούμε σε μια εποχή που στη δημόσια σφαίρα βγαίνουν ως κυρίαρχα συναισθήματα ο θυμός και η μοχθηρία, ενώ κατακλυζόμαστε από εικόνες χοντροκοπιάς, βίας και ευτέλειας. Η αμορφωσιά θεωρείται λαϊκότητα και το χαμηλό πολιτισμικό προϊόν, “πιασάρικο”. Σ’ αυτή την εποχή οι άνθρωποι που ακόμη πιστεύουν στη αριστεία, στην ευγένεια, στον πολιτισμό και επιδιώκουν να ζουν μια καλή, πλούσια συναισθηματικά ζωή, έχουν ανάγκη από οάσεις αισθητικής και πρότυπα για να εμπλουτίσουν την καθημερινότητά τους.

Ευριπίδης Αποστολίδης - αισθητική καθημερινής μαγειρικής

Η ενασχόληση με μια κομψή κουζίνα, βασισμένη σε άριστα, φρέσκα υλικά, σε έμπνευση δημιουργίας, σε τεχνική, σε απλότητα συνθέσεων και σε κέφι να παρουσιάσεις στους αγαπημένους σου κάθε μέρα πιάτα με γεύση, θρέψη κι’ αγάπη, είναι ένας τρόπος να ζούμε όμορφα σε ψυχή και σώμα. Και όλο αυτό γίνεται μήνυμα μέσα απ’ την αισθητική.

Evripidis Apostolidis 7Ο Ευριπίδης μου είπε, “κάθε μέρα, μετά το γυμναστήριο, περνάω απ’ την αγορά και βλέπω τι μου κάνει κάθε φορά, τι με εμπνέει να μαγειρέψω και μπαίνω στη κουζίνα μου για μια ώρα και φτιάχνω ό,τι καλύτερο έχω φανταστεί. Για μένα, μόνο! Και νιώθω χαρά, νιώθω γεμάτος!”

Ευριπίδης Αποστολίδης - αισθητική καθημερινής μαγειρικής

Απολαύστε και εμπνευστείτε. Όλοι μας μπορούμε ν’ αναβαθμίσουμε την καθημερινότητά μας μέσα απ’ την μαγειρική και η αισθητική διάσταση, η κομψότητα που συχνά αναφέρω στις συνταγές μου, είναι ένα σημείο που αξίζει να δώσουμε βάρος! Ευχαριστούμε Ευριπίδη για την έμπνευση!

Ευριπίδης Αποστολίδης - αισθητική καθημερινής μαγειρικής

Υ.Γ. Νιώθω πραγματικά περήφανος που κοσμώ το blog μου με πιάτα τέτοιας σύλληψης και αισθητικής. Ευριπίδη είσαι Θεός!

Η αισθητική της καθημερινής μαγειρικής του Ευριπίδη Αποστολίδη 4.70/5 (94.00%) 20 votes

Εραστής των απολαύσεων της ζωής, διαφημιστής κατ' επάγγελμα, υπερήφανος πατέρας τριών κοριτσιών, με πολλά ετερόκλητα ενδιαφέροντα και εμπειρίες στα 55 χρόνια που συμμετέχω στη κοινωνική ζωή της πρωτεύουσας και άλλων κωμοπόλεων Ευρώπης και Αμερικής. Έχω μάθει να περνάω καλά με πολλά, αλλά και με λίγα, με μια ανεπαίσθητη προτίμηση στην άνεση, να τ' ομολογήσω. Ασχολούμαι καθημερινά με τη μαγειρική απ' τα 25 μου και με τον καιρό αυτή απασχολεί όλο και μεγαλύτερο ποσοστό των νευρώνων του εγκεφάλου μου, κάτι που ελπίζουμε να οφείλεται στο πάθος και όχι στην μείωση των κυττάρων. Αν πληρωνόμουν για τα πάθη μου (και τα λάθη μου) θα ήμουν μέγας χορηγός του δημοσίου χρέους. Το γεγονός ότι φίλοι, γνωστοί αλλά και τα παιδιά μου με αποκαλούν “chef” με ιντριγκάρει ως προς το τι μπορεί να γίνω όταν επιτέλους ενηλικιωθώ. Λατρεύω το καλό σπιτικό φαγητό, απεχθάνομαι τις μετριότητες και όσο κι αν βασίζομαι στη δημιουργικότητα, τη γνώση και την τέχνη, θέλω παράλληλα να γνωρίζω το επιστημονικό “γιατί” πίσω απ' τη μαγειρική και όχι μόνον. Όσο μαθαίνω νιώθω ζωντάνια, όσο δημιουργώ και προσφέρω, αποκτώ λόγο ύπαρξης.

Be first to comment

Leave a Reply