Γουρουνόπουλο Ψητό με Τραγανή Πέτσα

gourounaki psito olokliro

Το γουρουνόπουλο γάλακτος με την κριτσανιστή πέτσα και το ζουμερό κρέας να αχνίζει είναι μια από τις  μικρές πολυτέλειες της ζωής, στο δικό μου γαστρονομικό μικρόκοσμο. Η αντίθεση της υφής σε μια μπουκιά είναι η πεμπτουσία της γευστικής ηδονής. gouroynopoulo sto fournoΗ λεπτή γεύση του άπαχου χοιρινού κρέατος ειδικά όταν σερβιριστεί στη κατάλληλη θερμοκρασία και η αλμυρή και ταυτόχρονα γλυκιά γεύση της πέτσας που κάνει κρακ στη δαγκωματιά, σε στέλνει στον παράδεισο και πίσω για την επόμενη. Έτσι απλό, λιτό, χωρίς τίποτα άλλο να χρειάζεται να συνοδεύσει ή να περιπλέξει την μαγεία αυτής της σχεδόν πρωτόγονης συνταγής. Άντε, ίσως μια καλή μουστάρδα Dijon ή English, αλλά μέχρι εκεί. Όλη η μαεστρία στο ψήσιμο. Χωρίς ουσιαστική μαγειρική. Χωρίς “συνταγή”, υλικά, μπλεξίματα και ξένες λέξεις. Μόνο η καλή πρώτη ύλη να αναδεικνύει την αξία της  μέσα από μερακλίδικο, τεχνικό ψήσιμο στη σούβλα ή στο φούρνο.

Ανοίγω παρένθεση στο γουρουνόπουλο: Η απόλαυση αυτής της απλής διάστασης της γαστρονομίας που δικαιώνει ένα υλικό είναι ίδιον των ανθρώπων με αυθεντικές γκουρμέ καταβολές. γουρουνακι με μηλο στο στομαΑυτών που ξέρουν να τιμούν τα σοφιστικέ πιάτα αλλά ταυτόχρονα έχουν διαχωρήσει την γαστρονομία απ’ το δήθεν. Έτσι, αντί να βλέπουν την περιπλοκή και την σύνθεση ως αυτοσκοπό, εστιάζονται στην ουσία των πραγμάτων, το τελικό αποτέλεσμα και μπορούν να εκτιμήσουν την απλότητα όπου έχει νόημα. Αυτών που αντιλαμβάνονται για παράδειγμα πως ένα φρέσκο καλό ελληνικό ψάρι δεν αξίζει να το κάνεις τίποτ’ άλλο απ’ το να το ψήσεις σωστά και να το πλαισιώσεις με λίγο λαδολέμονο, έναν αχινό να τον φας φρέσκο με λεμονάκι, μια σιτεμένη μπριζόλα να την κάνεις απλώς στα κάρβουνα rare και βέβαια ένα γουρουνόπουλο να το ψήσεις και να το σερβίρεις χωρίς “μήλο στο στόμα” και λοιπές φιγούρες. Γιατί ομολογώ, παρακολουθώντας αρκετές εκπομπές μαγειρικής στην τηλεόραση, τείνει να πιστέψει κανείς πως για να θεωρηθεί κάτι γκουρμέ, θα πρέπει το όνομά του να πιάνει τρεις σειρές που περιέχουν τουλάχιστον μια “άγνωστη λέξη” (το έβγαλα το απωθημένο μου, τώρα πάμε πίσω στο γουρουνάκι μας).

gourounaki sto foyrno psitoΤο γουρουνόπουλο γάλακτος, ή γουρουνάκι ή γουρουνοπούλα είναι ένας “λαϊκός” γκουρμεδομεζές, ιδιαίτερα δημοφιλής στην ελληνική επαρχία (κυρίως λόγω ευκολότερης πρόσβασης στην πρώτη ύλη), με ιδιαίτερη θέση στην Πελοπόννησο και ειδικά στην ιδιαίτερη πατρίδα του πρωθυπουργού, την Μεσσηνία (τυχαίο;).  Πηγαίνοντας κανείς στην Καλαμάτα, θα εντυπωσιαστεί απ’ το πόσα “μαγαζιά” έχουν έξω στο πεζοδρόμιο ή και στο δρόμο μια βιτρίνα με ολόκληρο γουρουνόπουλο να παίζει τον ρόλο του κράχτη. Τελευταία μάλιστα έχουν φτιάξει και ομοιώματα γουρουνιού από φελιζόλ ή πλαστικό, βαμμένα στο χρώμα του τοπικού εδέσματος, για να κρατάνε το μισοφαγωμένο χοιρινό στη κουζίνα αντί να τρέχουν στο δρόμο για να σερβίρουν. Το εντυπωσιακό δε είναι πως  δεν βγάζουν μόνο τα “μαγαζιά” την πραμάτεια τους στο δρόμο, αλλά και ιδιώτες πάνε και στήνονται σε πάρκινγκ των δρόμων και πάνω στο καπό του αυτοκινήτου ή σε τραπεζάκι έχουν το δικό τους γουρουνάκι που πουλάνε στους διερχόμενους οδηγούς. Πάντα όταν περνάω αναρωτιέμαι τι ακριβώς μήνυμα περνά αυτή η συνήθεια στους τουρίστες, αλλά ας λύσουμε όλα τα άλλα και ας το αφήσουμε αυτό ως κουλέρ-λοκάλ.

gourounaki galaktos psito me tragani petsaΠολλοί νομίζουν ότι είναι δύσκολο να κάνεις το γουρουνόπουλο γάλακτος σωστά και ότι χρειάζεται ιδιαίτερη εμπειρία και μυστικά. Η αλήθεια είναι ότι όλο το παιχνίδι για να πετύχεις σωστά την τραγανιστή πέτσα με το ζουμερό κρέας είναι στη τεχνική, αλλά γι’ αυτό έχετε εμάς  να το λύσουμε με απλές οδηγίες. Στην πραγματικότητα, το ουσιαστικό ζήτημα είναι άλλο. Να βρεις την καλή πρώτη ύλη και ειδικά αν ψάχνεις πραγματικά “μικρό” γουρουνάκι. Πρέπει να το παραγγείλεις στο χασάπη σου και αν στο φέρει, συνήθως δεν θα βρει στο μέγεθος που ήθελες γιατί συμφέρει το παραδοσιακό εμπόριο να πουλήσει το γουρουνάκι μεγάλο, πάνω από 6 κιλά, μέγεθος που δεν μπορείς εύκολα να το διαχειριστείς στον οικιακό φούρνο. Εδώ όμως σας έχουμε τη λύση που δεν είναι άλλη απ’ τη φάρμα Μπράλου. Εγγυημένη ποιότητα με λίγο σχετικά λίπος (λόγω τροφής και ελεύθερης κίνησης στη φάρμα), πολύ καλές ράτσες που περιλαμβάνουν και μαύρους χοίρους (όπως αυτός που δοκιμάσαμε) και ανάλογα βέβαια με το πότε γεννάνε οι γουρούνες, τη δυνατότητα να βρεις από νεογέννητο μέχρι μεγαλύτερο μέγεθος και να το παραλάβεις σπίτι σου, φρέσκο σε αεροστεγή συσκευασία. Έτσι κάναμε κι εμείς με ένα τηλέφωνο, ζητήσαμε  ένα νεογέννητο που ομολογώ δεν είχα δοκιμάσει ποτέ και πέσαμε στη περίπτωση που είχε μόλις γεννήσει μια γουρούνα.  Παραλάβαμε σπίτι μας ένα γουρουνάκι μαυρόασπρο, pocket-size που ήταν μόνο 2.200 κιλά (δεν έχω δει μικρότερο) και υποσχόταν να γίνει πραγματικό λουκούμι και μοναδική εμπειρία (και την τήρησε στο ακέραιο την υπόσχεση)!

Η αρχή της τεχνικής ψησίματος στο γουρουνάκι είναι εξαιρετικά απλή. Ψήσιμο σε χαμηλό φούρνο 140°C για αρκετές ώρες -ανάλογα πάντα με το μέγεθος- ώστε να λιώσουν σιγά-σιγά τα λίπη και να μείνει το κρέας νόστιμο και ζουμερό και, στην κατάλληλη στιγμή, ανέβασμα της θερμοκρασίας στους 240°C για να γίνει η πέτσα κριτσανιστή ρουφώντας τα τελευταία υγρά από μέσα. Αυτό που κάνει μοναδικό το γουρουνόπουλο γάλακτος σε σχέση με τις γουρουνοπούλες είναι η μεγάλη ποσότητα κολλαγόνου που περιέχεται στους ιστούς του. Αυτή είναι υπεύθυνη για την κολλώδη υφή που σου αφήνει στα δάχτυλα, το ιδιαίτερα νόστιμο κρέας και σε κάποιο βαθμό για την τραγανή πέτσα που σπάει στο χέρι. Σημειώνω βέβαια ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση του πολύ μικρού μεγέθους γουρουνόπουλου δεδομένης της ελάχιστης ποσότητας λίπους χρειάστηκε μια μικρή επάλλειψη από ελαιόλαδο πριν το τελευταίο στάδιο της διαδικασίας ψησίματος για να βγει τραγανή η πέτσα, κάτι που δεν απαιτείται σε μεγαλύτερου μεγέθους γουρουνάκια. Επίσης, λόγω χρώματος του δέρματος (ήταν μαυρόασπρο), η τελική εμφάνιση βγήκε πιο σκούρα, κάτι που δεν θα συνέβαινε αν π.χ. το γουρουνόπουλο ήταν το κλασικό ροζ-άσπρο, οπότε θα έβγαινε έντονα μελί ή βαθύ πορτοκαλί. Αυτές να ’ναι οι έγνοιες μας βέβαια, όταν τέτοιες εποχές έχεις τη δυνατότητα να γευτείς κάτι τόσο σπάνιο και εκλεκτό. (Διαβάστε περισσότερα για την τεχνική της τραγανής πέτσας σε πιο πρόσφατο άρθρο μας εδώ, μαζί με την πλήρη επιστημονική τεκμηρίωση της).

gourounaki fournoyΤο μόνο πραγματικά απαραίτητο υλικό στη διαδικασία είναι το αλάτι. Προτείνουμε όμως να χρησιμοποιήσετε και πιπέρι και να γεμίσετε τη κοιλιά με λίγο σκόρδο και μυρωδικά χόρτα. Αν θέλετε (και μπορείτε) κάντε το ψήσιμο πάνω σε φύλλα λεμονιάς  γιατί σε όλη τη διάρκεια του μεγειρέματος θα μοσχοβολάει το σπίτι και βέβαια η μυρωδιά του λεμονιού θα εισχωρήσει ευγενικά στο κρέας και θα προσδώσει ένα ανεπαίσθητο άρωμα. Αυτό που είναι απαραίτητο για να πετυχαίνετε πάντα τέτοια φαγητά είναι το να επενδύσετε σε ένα  θερμόμετρο κρέατος (αξίας περ. 13€), γιατί  είναι ο μόνος ασφαλής τρόπος να ξέρετε πότε είναι σωστά ψημένο το κρέας. Χωρίς το θερμόμετρο οι χρόνοι δεν μπορεί να είναι ακριβείς σε τέτοιες συνταγές, αφού πάντα θα ποικίλει το μέγεθος του γουρουνόπουλου και βέβαια υπάρχουν διαφορές από φούρνο σε φούρνο. Ενδεικτικά το δικό μας ήθελε 2:30 ώρες στη χαμηλή θερμοκρασία, ενώ ένα γουρουνάκι 6 κιλών μπορεί να θέλει 4 ώρες. Έτσι, είναι δύσκολο να γίνει εντελώς σωστός πίνακας αντιστοιχήσεων βάρους–χρόνου που να σας παρέχει απόλυτη σιγουριά ως γενική οδηγία, γιατί επίσης -εκτός απ’ το βάρος- παίζει ρόλο και το πόσο λίπος έχει το γουρουνόπουλο που θα ψήσετε, ανάλογα με το τι τρώει και πόσο κινείται.

Χαρακτηριστικά της συνταγής:

Πολύ εύκολη συνταγή που απαιτεί τεχνική μαεστρία την κατάλληλη στιγμή και υπομονή. Α! και ένα θερμόμετρο κρέατος! Θα χρειαστείτε 20 λεπτά προεργασία μέχρι να μπει στο φούρνο και μετά -ανάλογα με το μέγεθος- από 3 ως 6 ώρες.

Υλικά:

1 γουρουνόπουλο ολόκληρο (2-6 κιλά)
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι
2-3 σκελίδες σκόρδο
μυρωδικά: φρέσκια ρίγανη και δεντρολίβανο, αλλά μπορείτε να βάλετε δάφνη, θυμάρι, θρούμπι κ.λπ.
μερικά φύλλα λεμονιάς (προεραιτικό)
2-3 κ.σ. ελαιόλαδο (απαραίτητο μόνον αν είναι πολύ μικρό μέγεθος το γουρουνάκι, αλλιώς δεν χρειάζεται)

Παρασκευή συνταγής: 

1. Προθερμαίνετε τον φούρνο στους 140°C.

Ετοιμάζετε το γουρουνάκι:

2. Το πλένετε καλά ειδικά στο κεφάλι, τα ρουθούνια, στόμα, αυτιά και στην κοιλιά, βγάζετε τα εντόσθια –αν έχει- και το σκουπίζετε με πετσέτα. Αν και όπου χρειάζεται, ξυρίζετε τις τρίχες με ένα ξυράφι ή τις καψαλίζετε με ένα φλόγιστρο.

3. Αλατίζετε καλά όλο το σώμα και την κοιλιά και ρίχνετε πιπέρι. Βάζετε στην κοιλιά τα μυρωδικά και το σκόρδο ώστε να διαπεράσουν κατά το ψήσιμο μια ελαφριά έξτρα νοστιμιά στο κρέας.

γουρουνόπουλο ψητό στο φούρνο με τραγανή πέτσαΨήσιμο:

4. Σε ανοιχτό ταψί απλώνετε αλουμινόχαρτο (για ευκολία στο πλύσιμο μετά), τοποθετείτε τα φύλλα λεμονιάς και από πάνω το γουρουνόπουλο. Αν βγαίνει στο μέγεθος του φούρνου σας, ακουμπάτε το γουρουνόπουλο στη κοιλιά του με τα πόδια προς τα εμπρός (αν δεν χωράει έτσι, το ξαπλώνετε στο πλευρό του).

5. Βάζετε το γουρουνάκι στο φούρνο στο χαμηλό ράφι και μετά από 2 ώρες αρχίζετε να τσεκάρετε την θερμοκρασία του κρέατος στο πιο βαθύ σημείο που είναι το πάνω μέρος από τα πίσω μπούτια, βυθίζοντας το θερμόμετρο μέχρι το κόκαλο του μηρού. Για να έχει ολοκληρωθεί το ψήσιμο θα πρέπει η θερμοκρασία να είναι οπωσδήποτε πάνω από 70ºC (για απόλυτη σιγουριά μέχρι 75°C). Αυτό θα συμβεί γύρω στις 2:30 ώρες για τα 2.2 κιλά και γύρω στις 3:30 αν μιλάμε για 5-6 κιλά, που είναι και το πιο συνηθισμένο μέγεθος. Αλλά, αυτό είναι εκτίμηση και σχετικό: το ΜΟΝΟ ασφαλές είναι η ακριβής μέτρηση της θερμοκρασίας.

6. Αφού ψηθεί σωστά εσωτερικά. ανεβάζετε τους βαθμούς στους 240°C (πάνω-κάτω) χωρίς να αλλάξετε ράφι. Στην περίπτωση που έχετε το μίνι size γουρουνάκι χωρίς λίπος (το βλέπετε και στα ζουμιά που έχουν βγει αν περιέχουν πολύ ή λίγο), σ’ αυτό το σημείο το βγάζετε απ’ το φούρνο, το αλείφετε με λάδι παντού και το ξαναβάζετε μέσα. Απ’ αυτή τη στιγμή δεν βασίζεστε στο χρόνο, αλλά το παρακολουθείτε μετά τα πρώτα 15 λεπτά, τσεκάροντας ανά πεντάλεπτο αν η πέτσα έγινε τραγανή ακουμπώντας την με ένα μαχαίρι (χωρίς να κάνετε τρύπα, το νιώθετε από τον ήχο).
Αν έχετε βάλει πλαγιαστά το γουρουνάκι όταν γίνει απ’ την μία πλευρά μπορείτε να το γυρίσετε απ’ την άλλη. Όταν είναι τραγανό όπως θέλετε και από τις δύο πλάγιες πλευρές το βγάζετε αμέσως απ’ τον φούρνο και το αφήνετε έξω να «ξεκουραστεί» το κρέας για 15 τουλάχιστον λεπτά βάζοντας πολύ χαλαρά πάνω του ένα ασημόχαρτο (αν το βάλετε σφιχτά ή το αφήσετε πολύ ώρα θα μαλακώσει η πέτσα, οπότε θα πρέπει να το ξαναβάλετε μέσα στο φούρνο για λίγο). Το μεταφέρετε σε πιατέλα ή ένα μεγάλο ξύλο κοπής.

γουρουνόπουλο στο φούρνο με τραγανή πέτσαΣερβίρισμα:

Το γουρουνόπουλο πρέπει να έρθει στο τραπέζι ολόκληρο, να κοπεί και να σερβιριστεί εκεί στα πιάτα. Προσέξτε βέβαια ποιος κάθετε τετ-α-τετ με το κεφάλι του, ώστε να μην έχει «ψυχολογικά» και αρχίσει τα «τι γλυκό είναι…πώς θα το φάω;». Σε πιο άτυπο τραπέζι βέβαια, στοιχείο της ηδονικής του απόλαυσης είναι το σερβίρισμα και η βρώση κατ’ ευθείαν από την πιατέλα, με τα δάχτυλα, που αποτελεί μέρος της ιεροτελεστίας (όπως στο σουβλιστό πασχαλινό αρνί). Συνοδέψτε με 1-2 καλές μουστάρδες και σαλάτα χλωρή ή βραστή, κυρίως για να καταλαγιάσουν οι ενοχές της κρεατοφαγίας.

Η αυνταγή αυτή πρωτογράφτηκε στο pandespani.

Γουρουνόπουλο Ψητό με Τραγανή Πέτσα 3.29/5 (65.81%) 31 votes

Εραστής των απολαύσεων της ζωής, διαφημιστής κατ' επάγγελμα, υπερήφανος πατέρας τριών κοριτσιών, με πολλά ετερόκλητα ενδιαφέροντα και εμπειρίες στα 55 χρόνια που συμμετέχω στη κοινωνική ζωή της πρωτεύουσας και άλλων κωμοπόλεων Ευρώπης και Αμερικής. Έχω μάθει να περνάω καλά με πολλά, αλλά και με λίγα, με μια ανεπαίσθητη προτίμηση στην άνεση, να τ' ομολογήσω. Ασχολούμαι καθημερινά με τη μαγειρική απ' τα 25 μου και με τον καιρό αυτή απασχολεί όλο και μεγαλύτερο ποσοστό των νευρώνων του εγκεφάλου μου, κάτι που ελπίζουμε να οφείλεται στο πάθος και όχι στην μείωση των κυττάρων. Αν πληρωνόμουν για τα πάθη μου (και τα λάθη μου) θα ήμουν μέγας χορηγός του δημοσίου χρέους. Το γεγονός ότι φίλοι, γνωστοί αλλά και τα παιδιά μου με αποκαλούν “chef” με ιντριγκάρει ως προς το τι μπορεί να γίνω όταν επιτέλους ενηλικιωθώ. Λατρεύω το καλό σπιτικό φαγητό, απεχθάνομαι τις μετριότητες και όσο κι αν βασίζομαι στη δημιουργικότητα, τη γνώση και την τέχνη, θέλω παράλληλα να γνωρίζω το επιστημονικό “γιατί” πίσω απ' τη μαγειρική και όχι μόνον. Όσο μαθαίνω νιώθω ζωντάνια, όσο δημιουργώ και προσφέρω, αποκτώ λόγο ύπαρξης.

17 Comments

  • Reply December 23, 2014

    Markella Vavaka

    I’m sorry but I freaked out with these pictures of the baby pig. I was following you up to now with your otherwise woInderful recipes and explanations, but for all of us animal lovers……and there are a lot on the Internet. Now you will say killing animals and eating them is necessary for our survival. That’s one thing and it’s another taking the baby from the pigs womb and slaughtering it. Here you are even stepping the boundaries of the traditional meat lovers. At this point I will wish you all the luck with your site but unfortunately I will unsubscribe getting e-mails from your site and likewise from facebook. One piece of advise: when you have a blog on the Internet, you are mostly dealing with a younger generation of sensitive to animal rights audience and not the people with cavemen mentality.

    • Dear Markella, I don’t know why I’ m bothering to answer you in this thread as I already answered in my facebook page where you put the exact same comment, as you have put twice on your own facebook wall. So this time around I am annoyed and therefore I cannot be as polite and forgiving as the first time, because it is obvious that you are trying to make an issue and stir a debate. Wisely I should refrain from further intervening, but let me be adventurous and try to confront you with an alternative approach to things, beyond what I already mentioned on facebook.
      You raise an issue because of a cutie little piglet, but it is obvious that you have not realised that the meat or poultry you eat comes from the same cute little animals, born and raised to be farmed for food. The milk fed cattle that becomes your “μοσχαράκι γάλακτος” is exactly the same as the piglet you saw in these “revolting” pictures of reality. Unfortunately because of its’ size, the milk-fed cattle, cannot fit in an oven, so you never see it as a whole. But I m sure you buy it in suoermarkets thinking it was raised out of fridges and enjoy eating its parts, as long as you do not connect them with the real cutie little animal in your mind.
      You most probably do exactly the same, without realising of course, when you are eating chicken or poussins. It is obvious to the rest of us, that you cannot connect the food you eat in the “first world” to the live animal as this seems to you as a third world issue.
      But let’s push it further… If we had moral issues about the exact age we decided to slaughter animals raised for farming, what about us, humans eating raw, alive oysters and seafood?
      What level of morality does that take us? Imagine that our global cuisine, forces us to put live lobsters, mussels, crabs and prawns into the boiling pot. Should we all go to hell?
      The fact that self proclaimed animal lovers cannot balance within themselves the reality of animal farming, is acceptable as an immaturity issue to the rest of us mature individuals (who, by the way, also love animals). But we would appreciate it if you could refrain from expressing your own moral confusion, as a moral issue that the rest of us have to confront. Really, it would certainly be more polite. And more fair. Deal with it within yourself!

  • Reply December 31, 2014

    nana

    πω πω τι ζουμερο γουρουνοπουλακι ειναι αυτο!!μου τρεχουν τα σαλια!!!!!!!! sygxarhthria

  • […] και καταγεγραμμένη σε συνταγές, όπως και στη δικιά μας για γουρουνόπουλο ψητό στο φούρνο. Λέγεται reverse searing (δηλαδή ανάποδη θωράκιση) και επί της […]

  • Reply December 9, 2015

    Ελίνα

    Υπερβολική η αντίδραση της MARKELLA VAVAKA! Αν δεν σου αρέσει η συνταγή μην την κάνεις! Αλλά όλη αυτή η δήθεν φιλοσοφική αναγωγή του θέματος είναι too much, όπως θα έλεγες και ΄συ MARKELLA.
    Πολύ καλή δουλειά το site αυτό. BRAVO!
    Ερώτηση…
    Αν θέλουμε να κάνουμε απλά χοιρινό στο φούρνο ή στη γάστρα (πχ Μπούτι) είναι η ίδια διαδικασία;

    thanks :)

    Keep on the great work.

  • Reply December 12, 2015

    Gely

    Σύμφωνα με τα νέα δεδομένα μάλλον πρέπει να παραλείψουμε το καλό πλύσιμο του γουρουνακίου που γράφετε στην αρχή, έτσι δεν είναι;

    • Σ’ αυτη τη περίπτωση όχι απαραίτητα. Γιατί εδώ έχουμε ολοκληρο το ζώο με το δέρμα του, άρα σημεία που έρχονται σε επαφή με το εξωτερικό περιβάλλον και ενδέχεται να είναι βρώμικα. Δεν πλένουμε κρέας (που δεν έχει νόημα) αλλά ολοκληρο το ζώο με το δερμα.

  • Reply December 21, 2015

    ΓΙΩΡΓΟΣ

    Καλησπέρα….θέλω να ρωτήσω για το γουρουνάκι στο φούρνο. Το γουρουνάκι που θα αγοράσω θα είναι περίπου 7 κιλά περίπου πόση ώρα θέλει ψήσιμο ;;; Το ψήνουμε στον αέρα ;; Να ψήσω στους 140 ;;; Αν αγοράσω θερμόμετρο πως πρέπει να ψήσω ;;; Μπορώ να βάλω πορτοκάλι και τζίντζερ ;;;Θα είναι καλό να βάλω πατάτες μαζί στο ταψί ή να τις βάλω μόνες τους ;; Σας έβαλα πολλά ερωτήματα και πιθανόν να σας κουράσω αλλά χρειάζομαι τη βοήθεια σας γιατί θέλω να φτιάξω κάτι εξαιρετικό και είσαστε ο κατάλληλος άνθρωπος. Ευχαριστώ εκ τον προτέρων για τις συμβουλές σας !!!!!( έχω κάνει την ίδια ερώτηση και στο FB )
    Τέλος συζήτησης

    • Τα περισσότερα απ’ τα ερωτήματά σας απαντώνται στο άρθρο, αλλά ας τα ξαναδούμε εδώ. Κατ’ αρχάς να πάρετε θερμόμετρο και να τοποθετήσετε την ακίδα του στο σημείο με το πιο πολύ ψαχνό που μάλλον είναι το κέντρο του μπουτιού στα πίσω πόδια. Προσοχή να μην ακουμπάει η ακίδα στο κόκαλο. Εφόσον πάτε σύμφωνα με τη συνταγή αλλά και την τεχνική που έχουμε περιγράψει πρόσφατα εδω, βεβαίως να ψήσετε στους 140C χωρίς αέρα (απλά πάνω-κάτω). Χοντρικά υπολογίζω 3-3:30 αλλά όπως λέω πάντα ο χρόνος δεν είναι ακριβής μέτρηση, αλλά μπακαλίστικα εμπειρική. Μόνο το θερμόμετρο θα σας δείξει πότε είναι έτοιμο στους 75C. Άν βιάζεστε πιο πολύ, ψήστε στους 150C για να εξοικονομήσετε λίγο χρόνο.
      Βεβαίως και μπορείτε να βάλετε πορτοκάλι και τζίντζερ εφόσον το θέλετε, αλλά αντί να το ρίξετε πάνω στη πέτσα στην αρχή του ψησίματος προτιμήστε να το κάνετε στο τέλος. Δηλάδή στο στάδιο πριν ανεβάσετε την θερμοκρασία στους 250C. Όταν λοιπόν θα έχει φτάσει στην εσωτερική θερμοκρασία των 75C, βγάλτε το ταψί και βάλτε τον φούρνο στους 250C. Τότε με πινέλο αλλοίψτε την πέτσα με πορτοκαλοχυμό με τζίντζερ. Όταν το βάλετε μέσα να κάψει η γευση τους θα μείνει πάνω στη πέτσα. Όμως εγώ δεν είμαι σίγουρος ότι θα το έκανα έτσι. Θα το άφηνα χωρίς τίποτα και θα έφτιαχνα μια σάλτσα με χυμό πορτοκαλιού, ξύσμα και τζίντζερ με λίγο βούτυρο και ΜΕΤΑΧΑ 3* σε ένα κατσαρολάκι ξεχωριστά (ίσως χρειαζόταν και λίγο κορνφλάουρ ή αλεύρι μαζί με το βούτυρο για να δέσει) και απ’ αυτήν θα έπαιρνε όποιος ήθελε, όταν ήθελε και έτσι θα συνδυαζόταν με το κρέας και όχι με τη πέτσα, που είναι πεντανόστιμη και χωρίς τίποτα.
      Επίσης πατάτες δεν θα έβαζα μαζί με το χοιρινό γιατί αφενός δε μ’ αρέσει η ιδέα να μαγειρεύονται στο λίπος του χοιρινού που λιώνει και αφετέρου επειδή η μαγειρική τεχνική για το χοιρινό δεν θα ανταποκριθεί στις ανάγκες των πατατών. Δύσκολο να συντονιστούν μαζί και να μην σας αποσπάσουν την προσοχή απ’ το κύριο θέμα που έχετε που είναι το γουρουνάκι. Επίσης αυξάνετε τη μάζα των υλικών μαγειρέματος άρα ο χρόνος ψησίματος θα επηρεαστεί. Κάντε τες ξεχωριστά κατα τη γνώμη μου, με χυμό και ξύσμα από 2 πορτοκάλια, τζιντζερ που σας αρέσει, ΜΕΤΑΧΑ3*, ελαιόλαδο και 2 κ.σ. μέλι αν σας αρέσει η ελαφρά γλυκιά γεύση στο φαγητό. Θα γλύφετε τα δάχτυλά σας.

  • Reply December 21, 2015

    meletis

    ωραίο θα είναι σίγουρα το γουρουνάκι,αλλά ρε φίλε τη φωτό αυτή γιατί την έβαλες?

  • Reply December 29, 2015

    alexandros1978

    Καλησπέρα σας,
    Θα ήθελα να θυμησω σε όλους οτι είμαστε σε ενα blog μαγειρικής στο οποίο κάποιος αφιερώνει παρά πολλές ώρες της ζωής του για να μας δώσει δωρεάν πληροφορίες και αναλύσεις για το πως θα φτιάξουμε ενα ωραίο Πιατο σπίτι μας. Οι φωτογραφίες σε όλες τις συνταγές και η αναλυτική περιγραφή ειναι αυτά που κάνει το blog να ξεχωρίζει και να το προτιμάμε. Οκ, αντιλαμβανομαι τις ευαισθησίες με τα μικρά ζώα αλλα σε ενα blog μαγειρικής πρέπει να θεωρούμε δεδομένο οτι θα δούμε φωτογραφίες απο μικρά γουρουνακια, κοτοπουλάκια, ψαράκια, μοσχαρακια, αρνάκια ( το Πάσχα αλήθεια τι κάνετε όταν κατα χιλιάδες σουβλίζονται γύρω σας; ) γαρίδουλες, χταποδακια και οτι αλλο ζωντανό. Ας ξεπεράσουμε λοιπόν το συναισθηματικό κομμάτι και ας επικεντρωθούμε στην μαγειρική αφήνοντας τον άνθρωπο να μας ανοίξει τα μάτια στην κουζίνα. Θέματα ζωοφιλιας η ψυχολογίας ευχαρίστως να ανοίξουμε και να συζητήσουμε σε blog τα οποία μιλάνε για ψυχολογία και ζωοφιλία.

    Συγγνώμη αν σας κούρασα.

    • Ευχαριστώ για την συμπαράσταση στο φαινομενικά προφανές αλλά ρελαστικά σουρεάλ που ζούμε για τα αρύθμιστα ψυχολογικά του καθενός. Η αλήθεια είναι ότι θέλει κάποια ωριμότητα στη ζωή για να καταλάβει κανείς ότι είναι φτιαγμένος απ’ τη φύση να τρώει άλλους ζωντανούς οργανισμούς. Όσοι το αρνούνται πάνε απλά κόντρα στη φύση τους, αλλά είναι σεβαστή επιλογή τους. Αφήστε εμάς τους βαρβάρους όμως ήσυχους, να δικαιώνουμε τη φύση του παμφάγου θηλαστικού.

  • Reply January 29, 2017

    Anonymous

    MARKELLA VAVAKA φαε αέρα με τύψεις γιατι λιγοστεύει για εμάς

  • Reply October 16, 2017

    Panagiotis

    Άξιος! Ευχαριστούμε για τις συμβουλές.

Leave a Reply

Leave a Reply