Σπιτική Σος Ταρτάρ

σος ταρταρ

Η σος ταρτάρ (sauce tartar) είναι μια κρεμώδης κρύα σάλτσα με έντονα γευστικά στοιχεία ξινού και umami.
sauce tartareΒασίζεται στη μαγιονέζα και έχει καθιερωθεί ως μια σάλτσα ιδανική για να συνοδεύσει ψάρι.  Αλλά και με ψητό κρέας εμένα δε με χαλάει, όπως και με πολλά άλλα…

Είναι σχεδόν σίγουρο ότι εφευρέθηκε στη Γαλλία περί τον 19ο αιώνα και μάλλον πήρε το όνομά της από το γνωστό steak tartare, λόγω της συνάφειας των συστατικών που χρησιμοποιούνται σ’ αυτή, όπως μαϊντανός, κρεμμύδι, αγγουράκι τουρσί και κάπαρη. Μία θεωρία που λέει ότι συνόδευε ως σάλτσα το steak tartare, μου φαίνεται γαστρονομικά περίεργη, δεδομένου ότι μια σάλτσα θα πρέπει να έχει συμπληρωματικά και όχι συναφή γευστικά στοιχεία με το βασικό φαγητό. Aλλά μεταξύ μας, δεν αξίζει να αναλώσω περισσότερη ενέργεια στην ιστορική έρευνα.

Γνώρισα τη σος ταρτάρ περιέργως στην Νέα Υόρκη, όντας μεταπτυχιακός φοιτητής το 82, καθότι δίπλα στο σπίτι μου είχε ένα φαστφουντάδικο με fish & chips American style, το οποίο συνόδευε κάτι τηγανιτές κροκέτες ψαριού με αυτή τη μαγική σάλτσα. Παλιά το ίδιο έκανε και το Mc Donalds. Υποθέτω αν έτρωγα τώρα απ’ την  ίδια ταρτάρ θα με έπιανε η ψυχή μου. Και το στομάχι μου επίσης. Αλλά για τότε ήταν γκουρμεδιά περιωπής!

Από τότε κύλησε πολύ κρασί στ’ αυλάκι και δοκίμασα ταρτάρ σε συνθήκες πραγματικά γκουρμέ ανά την Ευρώπη, σχεδόν πάντα σε ψαροφαγία και έτσι την λάτρεψα.

Τα τελευταία χρόνια την κάνω σπίτι κάθε φορά που φτιάχνω ψητό ψάρι γιατί πραγματικά λατρεύω την οξύτητά της στο συνδυασμό. Και με πατάτες τηγανιτές. Και με καπνιστό σολομό. Α! και σε σάντουϊτς. Mε ψητό κρέας rare, το είπα;

psari psito me sauce tartarΕντάξει, είναι φανερό ότι μου πάει πολύ η σος ταρτάρ και τη βρίσκω και εξαιρετικά εύκολη σάλτσα στη παρασκευή. Είδικά όταν έχεις ήδη φτιάξει σπιτική μαγιονέζα, που όπως δείξαμε στο αντίστοιχο άρθρο είναι μόνο 4’ υπόθεση. Εδώ προσθέστε άλλα 2’-3’ για να κόψετε τα υλικά και να τ’ ανακατέψετε με τη μαγιονέζα. That’s IT!

μπριζόλα-βιντεο-bannerΥλικά (για ένα φλιτζάνι σάλτσα)

200 ml. σπιτική μαγιονέζα (δείτε τη δημοφιλή συνταγή μας, εδώ)

2 κ.σ. κάπαρη

7-8 αγγουράκια τουρσί ψιλοκομμένα

2 κ.σ. ψιλοκομμένο μαϊντανό

2 κ.σ. φιλοκομμένο φρέσκο κρεμμυδάκι

Προαιρετικά και μόνον, θα μπορούσατε να προσθέσετε τα εξής (εγώ δεν τα βάζω, αλλά μπορεί να σας αρέσουν):

- λίγες σταγόνες Worcestershire sauce

- ½ κ.γ. έξτρα καυτερή μουστάρδα (English mustard)

- 1 κ.γ. ψιλοκομμένο σχοινόπρασο

- ¼ κ.γ. φρέσκο εστραγκόν ψιλοκομμένο (όχι πολύ, γιατί καπελώνει τις γεύσεις)

Παρασκευή:

1. Ξεπλύνετε τη κάπαρη και το αγγουράκι σε τρεχούμενο νερό.

2. Ψιλοκόψτε όλα τα υλικά.

sauce tartar3. Ανακατέψτε τα με τη μαγιονέζα.

sauce tartar

4. Βάλτε στο ψυγείο για μισή ώρα τουλάχιστον πριν την καταναλώσετε, να δέσουν οι γεύσεις.

Οι αναλογίες των υλικών μπορούν να παίξουν ανάλογα με το προσωπικό σας γούστο.
Είναι σίγουρο πάντως ότι η γεύση της δικιάς σας, σπιτικής σος ταρτάρ δεν θα έχει σύγκριση με οποιαδήποτε του εμπορίου ή και εστιατορικές που έχετε δοκιμάσει!
Και είναι πραγματικά τόσο απλή…

Σπιτική Σος Ταρτάρ 4.36/5 (87.12%) 59 votes

Εραστής των απολαύσεων της ζωής, διαφημιστής κατ' επάγγελμα, υπερήφανος πατέρας τριών κοριτσιών, με πολλά ετερόκλητα ενδιαφέροντα και εμπειρίες στα 55 χρόνια που συμμετέχω στη κοινωνική ζωή της πρωτεύουσας και άλλων κωμοπόλεων Ευρώπης και Αμερικής. Έχω μάθει να περνάω καλά με πολλά, αλλά και με λίγα, με μια ανεπαίσθητη προτίμηση στην άνεση, να τ' ομολογήσω. Ασχολούμαι καθημερινά με τη μαγειρική απ' τα 25 μου και με τον καιρό αυτή απασχολεί όλο και μεγαλύτερο ποσοστό των νευρώνων του εγκεφάλου μου, κάτι που ελπίζουμε να οφείλεται στο πάθος και όχι στην μείωση των κυττάρων. Αν πληρωνόμουν για τα πάθη μου (και τα λάθη μου) θα ήμουν μέγας χορηγός του δημοσίου χρέους. Το γεγονός ότι φίλοι, γνωστοί αλλά και τα παιδιά μου με αποκαλούν “chef” με ιντριγκάρει ως προς το τι μπορεί να γίνω όταν επιτέλους ενηλικιωθώ. Λατρεύω το καλό σπιτικό φαγητό, απεχθάνομαι τις μετριότητες και όσο κι αν βασίζομαι στη δημιουργικότητα, τη γνώση και την τέχνη, θέλω παράλληλα να γνωρίζω το επιστημονικό “γιατί” πίσω απ' τη μαγειρική και όχι μόνον. Όσο μαθαίνω νιώθω ζωντάνια, όσο δημιουργώ και προσφέρω, αποκτώ λόγο ύπαρξης.

7 Comments

Leave a Reply

Leave a Reply