Πίτα Μουσακά

pita mousaka

Ο μουσακάς είναι signature dish της ελληνικής κουζίνας για τους ξένους και δικαίως. Γεμάτος έντονες αλλά αρμονικά δεμένες γεύσεις, βασίζεται σ’ έναν εξαιρετικό συνδυασμό υλικών και υφής, που σε όλους μας φέρνει μια γλυκιά νοσταλγία κουζίνας της γιαγιάς μας…
mousakasΑυτό βεβαίως συμβαίνει όταν φτιάχνεται σωστά, πράγμα που κατ’ εμέ σπανίζει και το διαπιστώνει κανείς κυρίως όταν τον δοκιμάζει σε ταβέρνες. Δυστυχώς, έχει καταντήσει ένα τουριστικό προϊόν, γεμάτο υποτονικές πατάτες, με πλαδαρή αίσθηση ετοιματζίδικου, αλμυρό συχνά μέχρι εκεί που δεν πάει, σε μια προσπάθεια πρόκλησης γευστικού ερεθίσματος και τις πιο πολλές φορές καταπιεσμένο από γιγάντιες δόσεις άγευστης μπεσαμέλ …
Όλα τα παραπάνω συνδυασμένα με υπερβολική ποσότητα λαδιού που καταναλώνεται στην παρασκευή του, καταλήγουν να κάνουν ένα πιάτο που όταν φτιαχτεί καλά είναι σαν άρια του Βέρντι να σερβίρεται σε remix επαρχιακού σκυλάδικου, λειτουργώντας ως διατροφική βόμβα στο στομάχι μας. Για μένα είναι απλό να μαγειρευτεί ένας εξαιρετικός και σχετικά ελαφρύς μουσακάς, αλλά δεν είναι το ζητούμενο σήμερα… (θα επανέλθω ωστόσο επ’ αυτού με τη δική μου “άπαιχτη” συνταγή).

Ο μουσακάς δεν παύει να είναι ένα πλούσιο κύριο πιάτο, που σε χορταίνει, αλλά εμένα μ’ αρέσει τόσο, που θάθελα να απολαμβάνω την γεύση του σε ακόμη πιο τακτά χρονικά διαστήματα… Αναρωτήθηκα λοιπόν, πώς θα μπορούσε κανείς να αποδώσει “την ιδέα του μουσακά” με έναν κάπως μοντέρνο τρόπο, κρατώντας τις γευστικές διαστάσεις αλλά εξελίσσοντάς τον σε ένα πιο ελαφρύ πρώτο πιάτο, που να λειτουργεί και ως πικάντικος μεζές για να συνοδεύει το ούζο ή το κρασί μας. Μετά από 5 διαφορετικά πειράματα μετενσάρκωσής του και κουβέντα με την Ρandespani, νομίζω ότι βρήκαμε την τέλεια συνταγή… που βεβαίως, δεν παύει να είναι αφετηρία περαιτέρω πειραματισμών για οποιονδήποτε θέλει να συνεχίσει το “ψάξιμο”. Η κύρια κατεύθυνση ήταν αφενός η γευστική όξυνση με αντίπαλες γεύσεις που ισορροπούν και αφετέρου η σχετική ελάφρυνση στην επεξεργασία ώστε να εντάσσεται ευκολότερα στο σύγχρονο καθημερινό διαιτολόγιο αλλά και σε ένα πιο ανεβασμένο μενού.

Πίτα Μουσακά 3.50/5 (70.00%) 4 votes

Εραστής των απολαύσεων της ζωής, διαφημιστής κατ' επάγγελμα, υπερήφανος πατέρας τριών κοριτσιών, με πολλά ετερόκλητα ενδιαφέροντα και εμπειρίες στα 55 χρόνια που συμμετέχω στη κοινωνική ζωή της πρωτεύουσας και άλλων κωμοπόλεων Ευρώπης και Αμερικής. Έχω μάθει να περνάω καλά με πολλά, αλλά και με λίγα, με μια ανεπαίσθητη προτίμηση στην άνεση, να τ' ομολογήσω. Ασχολούμαι καθημερινά με τη μαγειρική απ' τα 25 μου και με τον καιρό αυτή απασχολεί όλο και μεγαλύτερο ποσοστό των νευρώνων του εγκεφάλου μου, κάτι που ελπίζουμε να οφείλεται στο πάθος και όχι στην μείωση των κυττάρων. Αν πληρωνόμουν για τα πάθη μου (και τα λάθη μου) θα ήμουν μέγας χορηγός του δημοσίου χρέους. Το γεγονός ότι φίλοι, γνωστοί αλλά και τα παιδιά μου με αποκαλούν “chef” με ιντριγκάρει ως προς το τι μπορεί να γίνω όταν επιτέλους ενηλικιωθώ. Λατρεύω το καλό σπιτικό φαγητό, απεχθάνομαι τις μετριότητες και όσο κι αν βασίζομαι στη δημιουργικότητα, τη γνώση και την τέχνη, θέλω παράλληλα να γνωρίζω το επιστημονικό “γιατί” πίσω απ' τη μαγειρική και όχι μόνον. Όσο μαθαίνω νιώθω ζωντάνια, όσο δημιουργώ και προσφέρω, αποκτώ λόγο ύπαρξης.

Be first to comment

Leave a Reply