Τα Μυστικά των Αχινών

ta mystika ton axinon

H αρμύρα της θάλασσας σε μερικές κουταλιές πολύτιμης γεύσης λέγεται ζωντανοί αχινοί με λεμόνι και έρχεται δωρεάν, εφόσον βεβαίως παρανομήσει κανείς χωρίς να τον πιάσουν, axinos1δεδομένου ότι το ψάρεμά τους απαγορεύεται από ερασιτέχνες με το πρόστιμο να ξεκινά από τα €400 και να φτάνει στα €3.000.Το γεγονός ότι ενώ απαγορεύεται στους ερασιτέχνες επιτρέπεται σε επαγγελματίες, με ωθεί στο σενάριο μιας ακόμη “προστατευμένης” αγοράς που υποθέτω λίγο έχει να κάνει με τις οικολογικές ανησυχίες της πολιτείας και πολύ περισσότερο με την προστασία κάποιων μικρών συντεχνιών. Θα σας εκπλήξω -είμαι σίγουρος- αλλά συμβαίνουν και τέτοια πράγματα στη χώρα μας…

Από την ρωμαϊκή αρχαιότητα, ο Απίκιος λάτρεψε τους αχινούς και πολλά από πολλούς έχουν γραφτεί σχετικά, πάνω στο θέμα και τις μαγειρικές επινοήσεις του Ρωμαίου γασρονόμου προς τέρψιν των επίσης ηδονιστών Ρωμαίων σε ώρες γκράντε συμποσίων: Αχινοί με σέλινο και δυόσμο απ’ τη μια και γλυκιά σάλτσα με αχινούς απ’ την άλλη, τριπλοβρστή μάλιστα, για την οποία διατηρώ κάποιες επιφυλάξεις σχετικά με το τί έχει απογίνει η σούπερ ντελικάτη υφή των αχινών και η γεύση τους μετά από το ‘ηδονιστικό’ κάψιμο στο λάδι!. Βρίσκω απείρως γοητευτικότερη γευστικά την απλούστερη σύγχρονη προσέγγισή τους και δευτερευόντως την νεωτερική των πρωτοποριακών σεφ όπως του Ferran Adria που λοξοδρομεί τη γεύση τους και την ανασχηματίζει, παίζοντας μαζί της.

Axino;i me lemoni

Η συνέχεια του άρθρου με τα μυστικά για να απολαύσετε φρέσκους αχινούς, στο pandespani

Τα Μυστικά των Αχινών 4.50/5 (90.00%) 8 votes

Εραστής των απολαύσεων της ζωής, διαφημιστής κατ' επάγγελμα, υπερήφανος πατέρας τριών κοριτσιών, με πολλά ετερόκλητα ενδιαφέροντα και εμπειρίες στα 55 χρόνια που συμμετέχω στη κοινωνική ζωή της πρωτεύουσας και άλλων κωμοπόλεων Ευρώπης και Αμερικής. Έχω μάθει να περνάω καλά με πολλά, αλλά και με λίγα, με μια ανεπαίσθητη προτίμηση στην άνεση, να τ' ομολογήσω. Ασχολούμαι καθημερινά με τη μαγειρική απ' τα 25 μου και με τον καιρό αυτή απασχολεί όλο και μεγαλύτερο ποσοστό των νευρώνων του εγκεφάλου μου, κάτι που ελπίζουμε να οφείλεται στο πάθος και όχι στην μείωση των κυττάρων. Αν πληρωνόμουν για τα πάθη μου (και τα λάθη μου) θα ήμουν μέγας χορηγός του δημοσίου χρέους. Το γεγονός ότι φίλοι, γνωστοί αλλά και τα παιδιά μου με αποκαλούν “chef” με ιντριγκάρει ως προς το τι μπορεί να γίνω όταν επιτέλους ενηλικιωθώ. Λατρεύω το καλό σπιτικό φαγητό, απεχθάνομαι τις μετριότητες και όσο κι αν βασίζομαι στη δημιουργικότητα, τη γνώση και την τέχνη, θέλω παράλληλα να γνωρίζω το επιστημονικό “γιατί” πίσω απ' τη μαγειρική και όχι μόνον. Όσο μαθαίνω νιώθω ζωντάνια, όσο δημιουργώ και προσφέρω, αποκτώ λόγο ύπαρξης.

Be first to comment

Leave a Reply