Ταξίδι στον κόσμο του Γαλλικού κρασιού

Galika-Krasia-Lidl_20140928_0114

Τα Γαλλικά κρασιά θεωρούσα πάντα ότι είναι η βάση της γνώσης και γευστικής εκπαίδευσης κάθε οινόφιλου. Αποτελούν το απόλυτο σημείο αναφοράς, ακόμη κι αν συνηθίζουμε να αγοράζουμε κυρίως ελληνικά κρασιά για το τραπέζι μας.
Γαλλικά κρασιά στο LidlΕδώ και πολύ καιρό ήθελα λοιπόν να γράψω ένα άρθρο για τα βασικά των Γαλλικών κρασιών και επιτέλους μου ήρθε η τέλεια ευκαιρία, στο πιάτο ή μάλλον στο ποτήρι!

Η Lidl μας συστήνει αυτή την εβδομάδα  επιλεγμένα Γαλλικά κρασιά σε καταπληκτικές τιμές. Πρόκειται για συγκεκριμένες ετικέτες που έχουν επιλεγεί και αξιολογηθεί από τους καλυτερους Sommelier. Στην Ελλάδα, τα κρασιά ξεκινάνε από τα €3,49, με 25 ετικέτες κάτω από τα €10 και 5 ετικέτες επιπέδου Grand Cru Saint-Émilion, μεταξύ €12,99 και €19,99!

Η καμπάνια αυτή της Lidl πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι γίνεται σε εξαιρετικά μεγάλη κλίμακα. Λέγεται ότι η Lidl αγόρασε το 5% της συνολικής παραγωγής του Bordeaux, που είναι και η περιοχή της Γαλλίας όπου κυρίως επικεντρώθηκε από πλευράς ετικετών. Έτσι, μπαίνοντας τόσο σοβαρά στο Γαλλικό κρασί και με τη σχέση τιμής-ποιότητας που προσφέρει, η Lidl είναι πιθανόν όχι απλά να μας συστήσει στα Γαλλικά κρασιά, αλλά να μας δώσει την ευκαιρία να τα εντάξουμε στον καθημερινό μας τραπέζι.

Chateau Cantegris - Fleurie 3

Η ουσία για όλους εμάς τους καλοφαγάδες που λατρεύουμε το καλό κρασί, είναι ότι μας δίνεται μια εξαιρετική ευκαιρία να στοκάρουμε την κάβα μας με Γαλλικές ετικέτες εξαιρετικής ποιότητας σε τιμές ιδιαίτερα οικονομικές.

Ο εκδημοκρατισμός του καλού Γαλλικού κρασιού στη χώρα μας που θα προκύψει ως αποτέλεσμα, είναι για το Cucina Caruso η τέλεια αφορμή για να καταγράψουμε όσα πρέπει κάποιος να ξέρει επί του θέματος, ώστε να σας βοηθήσουμε στην επιλογή σας. Το πρόβλημα είναι πως αυτά τα βασικά πράγματα είναι εξαιρετικά δύσκολο να χωρέσουν όλα σε ένα άρθρο, με την πληρότητα που τους αρμόζει. Οπότε, απλά θα σκιαγραφήσω μόνο τα σημεία που είναι απαραίτητα προκειμένου να πάρετε μια αίσθηση του τι μπορείτε να αγοράσετε, αφαιρώντας όση πληροφορία θεωρώ δευτερεύουσα.

Το πρώτο σημείο που πρέπει να γνωρίζετε είναι ότι τα Γαλλικά κρασιά ακολουθούν για πάνω από ενάμιση αιώνα, αυστηρούς κανονισμούς που σχετίζονται με την οινοποίηση, τις ποικιλίες και την περιοχή προέλευσης και όλα αυτά καταγράφονται με πολύ συγκεκριμένο τρόπο στις ετικέτες, ώστε ο εκπαιδευμένος καταναλωτής να μπορεί να ξέρει τι ακριβώς μπορεί να περιμένει αγοράζοντας ένα οποιοδήποτε μπουκάλι.

Πως διαβάζουμε μια ετικέτα Γαλλικού κρασιούΣτο Γαλλικό σύστημα, τον πρωταρχικό ρόλο παίζει η ελεγχόμενη περιοχή προέλευσης των σταφυλιών γνωστή ως Appellation d’origine contrôlée (AOC), η οποία σε μεγάλο βαθμό προσδιορίζει και την ποικιλία (ή ποικιλίες) των σταφυλιών που επιτρέπεται να καλλιεργούνται και να οινοποιούνται εκεί. Σε γενικές γραμμές, όσο πιο στενά προσδιορισμένη είναι η περιοχή, τόσο μεγαλύτερη και η αξία του κρασιού. Έτσι από τη ευρύτερη περιοχή (π.χ. Bordeaux AOC), πάμε σε επόμενο επίπεδο σε στενότερο προσδιορισμό της επαρχίας (π.χ. Médoc AOC) και σε ακόμη πιο στενό της περιοχής συγκεκριμένου χωριού (π.χ. Saint-Estèphe AOC). Σε πολλές περιοχές, υπάρχει και ένα ειδικό σύστημα κατάταξης ανάλογα με την ποιότητα του κάθε κρασιού που μας βοηθά να αξιολογήσουμε την κάθε επιλογή. Τέλος , το όνομα του παραγωγού, η χρονιά , ο τόπος οινοποίησης και ο αλκοολικός βαθμός είναι στοιχεία που υποχρεωτικά περιέχονται σε κάθε ετικέτα και βοηθούν στην αξιολόγηση ενός κρασιού στο ράφι, αν κάποιος αντιλαμβάνεται τη σημασία τους. Πάντως για να κατανοήσει και να μάθει κανείς τα Γαλλικά κρασιά χρειάζεται οπωσδήποτε γεωγραφική μελέτη σε χάρτη.

Οι 9 βασικές οινοπαραγωγικές περιοχές της Γαλλίας που βλέπετε και στο χάρτη, βγάζουν κρασιά με εντελώς διαφοροποιημένους χαρακτήρες: Bordeaux, Bourgogne & Beaujolais, Loire, Champagne, Alsace, Rhône, Provence, Jura & Savoie και Languedoc-Roussillon. Το Bordeaux και η Bourgogne, είναι διάσημες για τα ποιοτικά κόκκινα, με κάποια λίγα απ’ τα κρασιά του Rhône, να τα ανταγωνίζονται στις υψηλές θέσεις. Στα λευκά κρασιά η περιοχή του Loire με την Bourgogne επίσης ανταγωνίζονται για την πρωτοκαθεδρία, με τρίτο βασικό παίκτη την Alsace και κάποια ιδιαίτερα κρασιά απ’ τις ορεινές περιοχές του Jura και της Savoie. Το Beaujolais, στο νότιο τμήμα της Bourgogne, είναι διάσημο για τα φρουτώδη, κόκκινα κρασιά του που πίνονται δροσερά, ενώ η Provence κυρίως για τα καθημερινά αλλά υπέροχα ροζέ της. Η Champagne όλοι ξέρουμε τι κάνει και οι περιοχές του νότου σε γενικές γραμμές παράγουν τεράστιες ποσότητες οικονομικών κρασιών όλων των τύπων, που καταλήγουν συνήθως ως vin de table, παρά ως Appellation d’origine contrôlée (AOC).

Γαλλικά κρασιάΗ πλέον γνωστή διεθνώς, είναι η περιοχή του Μπορντώ, για δύο λόγους κυρίως. Αφενός γιατί έχει το πιο πολυεπίπεδο σύστημα κατάταξης που χρονολογείται από το 1855, με τα 5 κρασιά που βρίσκονται στην κορυφή του να είναι τα ακριβότερα στον κόσμο (μεταξύ 700€ – 2.000€ το μπουκάλι) και αφετέρου γιατί η γεύση των κρασιών του Bordeaux είναι πολύ εύκολο να κερδίσει και τον πλέον αδαή. Έτσι κέρδισαν Βρετανούς και Αμερικάνους από πολύ παλιά, εκτοξεύοντας τη φήμη του Bordeaux στα ουράνια, μαζί με τις τιμές βέβαια. Ομολογώ ότι και εγώ μπήκα στον κόσμο του Γαλλικού κρασιού απ΄ τα Μπορντώ, καθώς η εταιρία που δούλευα πριν 25 χρόνια είχε ένα εξαιρετικό ιδιόκτητο Château στη περιοχή του Médoc, το οποίο επισκεπτόμουν συχνά για συναντήσεις και εκπαιδευτικά σεμινάρια που πάντα περιλάμβαναν wine tastings υψηλού επιπέδου. Μια δυστυχία, τι να σας λέω τώρα…

Η βασική παραγωγή του Bordeaux είναι σε κόκκινα κρασιά που συνήθως γίνονται από ανάμειξη τριών ποικιλιών: Cabernet Sauvignon, Cabernet Franc και Merlot, με κυρίαρχο ποσοτικά το πρώτο. Μέσα στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή του Bordeaux υπάρχει πολυεπίπεδος γεωγραφικός προσδιορισμός που ξεκινά από το απλό Appellation Bordeaux Contrôlée και φτάνει μέχρι συγκεκριμένες μικρές περιοχές που είναι διάσημες για την εξαιρετική ποιότητά τους, όπως: Saint-Estèphe AOC, Saint-Julien AOC, Pauillac AOC & Margaux AOC, που βρίσκονται στη χερσόνησο του Médoc αριστερά απ’ τον ποταμό Gironde, και Saint-Émilion AOC & Pomerol AOC που βρίσκονται στην περιοχή του Libournais (“δεξιά όχθη” του ποταμού Gironde).

τα κρασια του bordeaux Επίσης διάσημη είναι και η ευρύτερη περιοχή της Graves όπου υπάρχει και παραγωγή λευκών Bordeaux, από Sauvignon Blanc και Sémillon, συνήθως. Εκεί, σε μια γωνιά της Graves, στο Sauternes, βγαίνουν και τα ακριβότερα γλυκά λευκά κρασιά του κόσμου, ιδανικά να συνοδεύσουν foie gras, με κορυφαίο το Château d’ Yquem, που φτάνει σε αστρονομικά υψηλές τιμές.

Γενικά, τα κρασιά του Bordeaux είναι αυτά που σηκώνουν και την μεγαλύτερη παλαίωση, με κάποια να μπορούν να ξεπεράσουν τα 10 ή και τα 20 χρόνια και εμφιαλώνονται πάντα στις φιάλες με τους κλασικούς ώμους, ώστε κατά τη διάρκεια προσεκτικού σερβιρίσματος να μπορούν να κρατούν εκεί το κατακάθι απ’ τις τανίνες λόγω παλαίωσης.

Η κατάταξη με βάση ιστορικά ποιοτικά κριτήρια αφορά σε κάποια εξαιρετικά ποιοτικά κρασιά σε κάθε περιοχή ξεχωριστά και υπάρχουν διαφορετικά επίπεδα. Σε γενικές γραμμές, στην κορυφή υπάρχουν τα Premiers Grands Crus Classés, που ονομάζονται και Grand Vins. Mετά, ακολουθούν τα Grand Cru Classé, και στη συνέχεια τα Cru Bourgeois. Όταν δείτε κάποιο τέτοιο τίτλο, σε ετικέτα Bordeaux, ετοιμαστείτε για μεγάλα κρασιά πολύ υψηλού επιπέδου. Επίσης ετοιμαστείτε να βάλετε βαθιά το χέρι στη τσέπη.

Γαλλικα κρασια μπορντω grand cruΗ ευχάριστη έκπληξη όμως στη Lidl, είναι ότι θα βρείτε στις τοπ επιλογές από πλευράς τιμών, το Château du Cause 2010, που είναι Saint-Émilion Grand Cru και το Domaine de Musset 2008, που είναι Grand Vin de Bordeaux απ’ το Lalande-de-Pomerol στα €12,99. Το Tronquoy de Saint-Anne 2007 απ’ το Saint-Estèphe και το Château Lalaudey 2009 απ’ το Moulis-en-Medoc που είναι Cru Bourgeois στα €14,99. Τέλος το Château Fonplegade 2001, που είναι Grand Cru Classé από το Saint-Émilion στα €19,99. Αυτές είναι τιμές πραγματικής ευκαιρίας σε σχέση με την φήμη και ποιότητα αυτών των ‘μεγάλων κρασιών’.

Είναι τόσο ‘μεγάλα’ αυτά τα κρασιά, που σε τυφλή γευστική δοκιμή που έγινε απ΄το Daily Mail με τρεις έμπειρους οινολόγους, δοκιμάζοντας το Château du Cauze των €12,99, ο ένας δοκιμαστής θεώρησε ότι ήταν μια ετικέτα που κοστίζει €750, ο άλλος το αξιολόγησε για €65 και ο τρίτος για €25.

μεγάλα μπορντω Αλλά στα Γαλλικά κρασιά γενικότερα και στο Bordeaux ειδικότερα, πολύ συχνά δεν χρειάζεται να πάει κανείς στις τοπ επιλογές από πλευράς χαρακτηρισμού (και τιμής) για να απολαύσει εξαιρετική γεύση. Και αυτό γιατί από την βασική κατάταξη του 1855, πολλοί παραγωγοί αύξησαν σταδιακά πολύ σημαντικά την ποιότητα των κρασιών τους, χωρίς όμως να έχουν καταφέρει να πάρουν πιστοποίηση που να τους ανεβάζει επίπεδο και άρα τιμή.

Ένα απλό, προσεκτικά επιλεγμένο από ειδικούς, Bordeaux με τιμή από τρισήμισυ ως πέντε ευρώ, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα είναι γευστικά ανώτερο από τα περισσότερα ελληνικά Cabernet-Merlot, διπλάσιας τιμής. Και εκεί, η πρώτη μου επιλογή για δοκιμή είναι το Château Cantegric 2012, από την περιοχή του Haut-Médoc AOC στην απίθανη τιμή των €5.99 για το οποίο έχω διαβάσει εξαιρετικές κριτικές. Από εκεί και πέρα υπάρχουν τρία λευκά και άλλα 10 κόκκινα όλων των διαβαθμίσεων από απλό Bordeaux AOC & Médoc ως Fronsac AOC, ανάμεσα στα €3,49-€9,99, που μπορούν να συνοδεύσουν από απλά ψητά κρεατικά και πουλερικά ως κυνήγι με έντονες σάλτσες.

Chateau Cantegris - FleurieΗ δεύτερη πιο φημισμένη οινοπαραγωγός περιοχή στη Γαλλία είναι η Βουργουνδία που παράγει εξαιρετικά κόκκινα από Pinot Noir και κορυφαία λευκά από Chardonnay. Τα κόκκινα της Bourgogne είναι μάλλον πιο δύσκολα κρασιά για να μπορέσει να τα εκτιμήσει κάποιος μη έμπειρος οινοπότης, αλλά για όσους από μας τα έχουμε ψάξει, είναι συχνά η προτίμησή μας έναντι των πιο «εντυπωσιακών» Bordeaux για να συνοδεύσουν τα κρεατικά μας. Τα κόκκινα Bourgogne παλαιώνουν συνήθως για 7-8 χρόνια, χωρίς να φτάνουν ποτέ τη δυνατότητα παλαίωσης των Bordeaux, αλλά έχουν εξαιρετικά πολύπλοκα αρώματα και χαρακτήρα. Απ’ την ποικιλία της Lidl θέλω οπωσδήποτε να δοκιμάσω το λευκό Henri Larue 2008, απ’ τη περιοχή Hautes-Côtes-de-Nuits AOC στα €7,99.

Στη Νότια πλευρά της Βουργουνδίας είναι η γνωστή περιοχή του Beaujolais όπου η βασική ποικιλία που βγάζει έντονα φρουτώδη και ελαφρά πιπεράτα κόκκινα κρασιά είναι το λεπτόφλουδο Gamay που έχει λίγες τανίνες και εξ’ αυτού δεν δημιουργεί κρασιά που σηκώνουν ιδιαίτερη παλαίωση. Ο περισσότερες κόσμος γνωρίζει το «εποχιακό» Beaujolais nouveau που βγαίνει παραδοσιακά την τρίτη Πέμπτη κάθε Νοεμβρίου στη Γαλλία, συνοδευόμενο από μικρές γιορτές σε κάθε μπαρ και εστιατόριο της χώρας. Αυτό είναι ένα απλό αλλά πολύ ευχάριστο καθημερινό κρασί που πρέπει να πίνεται φρέσκο και δροσερό στους 13ºC και συνήθως καταναλώνεται πριν μπει η άνοιξη. Όμως στο Beaujolais υπάρχουν και 10 περιοχές που βγάζουν κρασιά με αρκετό σώμα. Οι σχετικά πιο βαριές επιλογές είναι τα Chénas, Juliénas, Morgon & Moulin-à-Vent, επιλογές με μεσαίο σώμα τα Côte de Brouilly, Fleurie & Saint-Amour και τέλος τα πιο ελαφρά Chriroubles, Régnié και Brouilly. Αυτά είναι όλα πολύ ενδιαφέροντα κρασιά με φρουτώδη και έντονα αρωματικό χαρακτήρα που ταιριάζουν ιδιαίτερα να συνοδεύσουν κλασικά πιάτα της ελληνικής κουζίνας, αλλά είναι πολύ ευχάριστα και σαν κρασιά στη λογική του απεριτίφ ή αντί ποτού. Ακόμη θυμάμαι το ταξίδι μου εκεί, πριν 25 χρόνια, που σε δυο μέρες πέρασα από 6 διαφορετικά οινοποιία δοκιμάζοντας τα καλύτερα Beaujolais στα υγρά κελάρια με πλατύ χαμόγελο. Και εδώ υπάρχουν ενδιαφέρουσες επιλογές στην κάβα του Lidl, με ένα Saint-Amour 2012 στα €8,99 και κυρίως ένα Fleurie 2011 στα €6.99 που δείχνει ευκαιρία.

beaujolais-wine-region-map2Η τρίτη, για μένα τουλάχιστον, πιο σημαντική περιοχή είναι του Λίγηρα (Loire) που κυρίως παράγει λευκά από Sauvignon Blanc και Chenin Blanc, με πιο γνωστά τα Sancerre και κορυφαίο κατά τη γνώμη μου το Pouilly-Fumé.

Από τις υπόλοιπες περιοχές της Γαλλίας, ιδιαίτερα σημαντική είναι η περιοχή του ποταμού Ροδανού (Rhône) όπου κυρίως καλλιεργούνται Syrah και Grenache για κόκκινα και πολλές διαφορετικές ποικιλίες για λευκά. Εκεί βγαίνουν κάποια ρωμαλέα κόκκινα κρασιά στη περιοχή Hermitage AOC και Châteauneuf-du-Pape AOC, αλλά η ευρύτερη περιοχή του Rhône είναι γνωστή για το δημοφιλές Côtes du Rhône AOC που είναι ένα καθημερινό κρασί μεσαίας κατηγορίας με στιβαρό χαρακτήρα και έντονα γευστικά χαρακτηριστικά. Στη λίστα του Lidl η περιοχή αντιπροσωπεύεται από 3 κόκκινα κρασιά. Το πρώτο που θέλω να δοκιμάσω οπωσδήποτε είναι το Les Saralieres από το Crozes-Hermitage AOC, του 2012 στα €6,99. Επίσης υπάρχει ένα κλασικό Côtes du Rhône Villages AOC στα €5,99 και ένα Saint-Joseph AOC που ανήκει στη υψηλή κατηγορία των Crus της περιοχής, στα €8,99 και το οποίο επίσης με ιντριγκάρει. Ιδανικά κρασιά για κρεατικά και πουλερικά με δυνατές κόκκινες σάλτσες.

Η περιοχή της Αλσατίας, στα σύνορα με τη Γερμανία παράγει κυρίως εξαιρετικά μονοποικιλιακά λευκά με βασικές ποικιλίες το Riesling, το Gewürztraminer και το Sylvaner, όλα ιδιαίτερα αρωματικά και φρουτώδη, σχεδόν γλυκά. Εδώ η γκάμα του Lidl μας έχει ένα πολλά υποσχόμενο Alsace Grand Cru Riesling στα €7,99 που ανυπομονώ να δοκιμάσω, ως μεγάλος οπαδός των Αλσατικών κρασιών, ειδικά με πικάντικες σάλτσες θαλασσινών και Ασιατικά φαγητά.

Τελευταίες οι δύο νότιες περιοχές, η Προβηγγία (Provence) γνωστή για τα όμορφα και κομψά ροζέ κρασιά της και η περιοχή του Languedoc-Roussillon που παράγει το ένα τέταρτο της συνολικής γαλλικής παραγωγής σε όλα τα είδη κρασιών καθημερινής χρήσης. Από εκεί στην ποικιλία της Lidl, θα βρούμε ένα ενδιαφέρον ροζέ St. Chinian με μόνο €3,49 και δυο κόκκινα, το Fitou με €4,49 και το Minervois με €3,99.

French-Wines_20140928_0009Κλείνοντας αυτή τη περιήγηση στη Γαλλία και τα κρασιά της θα ήθελα να επισημάνω ότι ενώ έχουμε συνδυάσει στο μυαλό μας τις χαμηλές τιμές με χαμηλή ποιότητα, εδώ μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσουμε. Οι επιλογές της Lidl έχουν κάνει μεγάλη αίσθηση στους οινόφιλους ανά την Ευρώπη, επιβραβεύοντας τους με εξαιρετική ποιότητα κρασιών σε τιμές που δεν είχαν φανταστεί.

Προσωπικά πιστεύω πως αυτή η ποικιλία των Γαλλικών κρασιών της Lidl, είναι εξαιρετική ευκαιρία να μπούμε βαθύτερα στον κόσμο του Γαλλικού κρασιού και να πλουτίσουμε τις γνώσεις, την εμπειρία μας, και σίγουρα την κάβα μας. Έτσι θα επανέλθουμε άμεσα στο ίδιο θέμα, με ένα δεύτερο άρθρο όπου θα δοκιμάσουμε με ειδικούς επί των κρασιών, κάποιες απ’ τις  ετικέτες και θα καταγράψουμε τις εντυπώσεις μας στην πράξη.

Ταξίδι στον κόσμο του Γαλλικού κρασιού 5.00/5 (100.00%) 18 votes

Εραστής των απολαύσεων της ζωής, διαφημιστής κατ' επάγγελμα, υπερήφανος πατέρας τριών κοριτσιών, με πολλά ετερόκλητα ενδιαφέροντα και εμπειρίες στα 55 χρόνια που συμμετέχω στη κοινωνική ζωή της πρωτεύουσας και άλλων κωμοπόλεων Ευρώπης και Αμερικής. Έχω μάθει να περνάω καλά με πολλά, αλλά και με λίγα, με μια ανεπαίσθητη προτίμηση στην άνεση, να τ' ομολογήσω. Ασχολούμαι καθημερινά με τη μαγειρική απ' τα 25 μου και με τον καιρό αυτή απασχολεί όλο και μεγαλύτερο ποσοστό των νευρώνων του εγκεφάλου μου, κάτι που ελπίζουμε να οφείλεται στο πάθος και όχι στην μείωση των κυττάρων. Αν πληρωνόμουν για τα πάθη μου (και τα λάθη μου) θα ήμουν μέγας χορηγός του δημοσίου χρέους. Το γεγονός ότι φίλοι, γνωστοί αλλά και τα παιδιά μου με αποκαλούν “chef” με ιντριγκάρει ως προς το τι μπορεί να γίνω όταν επιτέλους ενηλικιωθώ. Λατρεύω το καλό σπιτικό φαγητό, απεχθάνομαι τις μετριότητες και όσο κι αν βασίζομαι στη δημιουργικότητα, τη γνώση και την τέχνη, θέλω παράλληλα να γνωρίζω το επιστημονικό “γιατί” πίσω απ' τη μαγειρική και όχι μόνον. Όσο μαθαίνω νιώθω ζωντάνια, όσο δημιουργώ και προσφέρω, αποκτώ λόγο ύπαρξης.

5 Comments

  • Reply October 6, 2014

    Μενέλαος Βασιλείου

    Αγαπητέ Δημήτρη, συγχαρητήρια για το πολύ διαφωτιστικό άρθρο σου, όπως πάντα εξαιρετικός!
    Μια μικρή διευκρίνηση: Οι ποιοτικές κατατάξεις (classifications) δεν είναι οι ίδιες σε όλη την περιοχή του Bordeaux, ακόμη και στην περίπτωση που χρησιμοποιούνται οι ίδιοι ή σχεδόν ιλδιοι όροι. Έτσι για παράδειγμα, ενώ ο όρος Grand Cru Classe αποτελεί ποιοτική κατάταξη στο Saint-Émilion, δε σημαίνει απολύτως τίποτα στην γειτονική περιοχή του Pomerol, ενώ ο όρος Cru Classe σημαίνει κάτι εντελώς διαφοτερικό στην περιοχή Graves.
    Το Saint-Émilion Grand Cru δεν είναι το ίδιο με το Grand Cru Classe και δεν ανήκει στο σύστημα ποιοτικής κατάταξης. Είναι περισσότερο γεωγραφική ένδειξη, παρά ποιοτική. Τα Chateaux που το χρησιμοποιούν στην ετικέτα τους, το μόνο που χρειάζεται να κάνιουν είναι να παράγουν κρασί με 0,5% αυξημένο αλκοολικό τίτλο και ελαφρώς μικρότερες στρεμματικές αποδόσεις, ώστε να υπάρχει ένας αμυδρός διαχωρισμός από τα βασικά κρασιά της περιοχής. Με απλά λόγια, η συγκεκριμένη ορολογία αποτελεί περισσότερο προϊόν marketing, παρά οτιδήποτε άλλο.

    • Όντως έτσι είναι!
      Απλά είπα να παραλείψω έξτρα πληροφορία που θα έκανε το θέμα “δύσκολο”, μια και απευθυνόμουν κυρίως σε κόσμο που γνωρίζει λίγα και πρέπει να φτάσει σε μια πρώτη κατανόηση.
      Άλλωστε το έγραψα στο κείμενο ότι θα “αφαιρέσω πληροφορία”. Όπότε η συμβολή σου στην σωστή επεξήγηση, στα σχόλια, έρχεται κουτί! :-)

  • […] Ταξίδι στον κόσμο του Γαλλικού κρασιού […]

  • Reply December 12, 2014

    γιωργος στεφανου

    καταπληκτικο αρθρο. συγχαρητηρια. το μονο προβλημα που υπαρχει αυτη τη στιγμη ειναι οτι στο καταστημα lidl της περιοχης μου (παγκρατι) σταματησε να ερχεται το εξαιρετικο CHATEAU DU CAUZE SAINT EMILION GRAND CRU. αφου ρωτησα την υπευθυνη του καταστηματος μου ανεφερε οτι τελειωσε και οτι δεν το ξαναφερνει! πως γινεται αυτο τη στιγμη που το fleurie και το saint joseph εξακολουθουν να υπαρχουν?

    ευχαριστω.

    • Είναι προφανώς θέμα αποθεμάτων και προβλέψεων πωλήσεων που δεν επαληθεύτηκαν… Κάποια κρασιά τραβήξανε πιο πολύ από άλλα και δεν ήτανε δυνατόν αυτό να προβλεφθεί!

Leave a Reply

Leave a Reply