COOKOOVAYA, πρώτη μέρα: 5+1 = 10 !

Cookoοvaya εστιατόριο

Το εγχείρημα της Cookoovaya θεωρείται από όσους περί τη γεύση τυρβάζουν, το πιο σημαντικό άνοιγμα Αθηναϊκού εστιατορίου των τελευταίων χρόνων ή δεκαετιών. κουκουβάγιαΗ σύμπραξη 5 καταξιωμένων chef (Καραθάνος, Κοσκινάς, Λιακός Β., Λιακός Σ., Ζουρνατζής) που χρησιμοποιούν έναν 6ο ως αφεντικό στη κουζίνα τους (Παυλίδης Σ.) , ομολογουμένως έχει όλα τα χαρακτηριστικά που διεγείρουν το ενδιαφέρον τύπου και κοινού, καθώς δεν έχει προηγούμενο στη διεθνή γαστρονομία. Το “μοντέλο” δεν έχει υπάρξει, διεθνώς και άρα εδώ έχουμε “ελληνική πατέντα” και βέβαια, κρυφούς πόθους για πιπεράτες ειδήσεις.

cookoovaya 1Όπως είναι φυσικό, η Cookoovaya από σήμερα θα απασχολήσει τα σχετικά με τη γαστρονομία Mέσα για καιρό, με τον καθένα να ζυγίζει και ν’ αξιολογεί απ’ τη μεγάλη ιδέα της, ως τις εκτελεστικές λεπτομέρειες, ανάλογα με το “τι πουλάει” κάθε εποχή. Είμαι σίγουρος ότι θα ακούσουμε από λατρευτικούς επαίνους, ως μεμψίμοιρες κριτικές για το ασήμαντο, γιατί ομολογουμένως ο καθένας έχει θέσει τον πήχη, ανάλογα με τις δικές του προσδοκίες και ικανότητες κρίσης βεβαίως.

Πάντως μέχρι σήμερα έχουν γραφτεί δύο εξαιρετικά άρθρα για την Cookoovaya, πριν καν ανοίξει τις πόρτες της στο κοινό, το ένα στην Popaganda και το άλλο στο Andro, που σας συνιστώ να διαβάσετε και τα δύο, μια και δεν έχει το παραμικρό νόημα να επαναλάβω εδώ, όλα όσα ήδη έχουν γραφτεί εξαιρετικά καλά και αναλυτικά, εκεί.

cookoovaya 4Ξεκαθαρίζω δε, ότι εγώ, κριτικός εστιατορίων δεν φιλοδοξώ να γίνω, άλλωστε υπάρχουν πολύ καλύτεροι από μένα γι’ αυτό (π.χ. διαβάστε την επαγγελματική κριτική του Πάνου Δεληγιάννη στο FNL Guide για το Cookoovaya). Όμως ως καλοφαγάς με σαφή άποψη για το μέλλον της ελληνικής κουζίνας , επιλέγω να γράφω μόνο για τα μέρη που μ’ αρέσουν ιδιαίτερα, τα μέρη που με εμπνέουν, τα μέρη που όπου όποιοι διαβάζουν τις συνταγές μου, θεωρώ ότι πρέπει να επισκεφτούν. Και όπως ήμουν ο πρώτος που έγραψε ποτέ εκτενώς για το Base Grill, πολύ πριν ανακαλυφθεί από τον κόσμο, ήθελα να είμαι και ο πρώτος που θα γράψει για την Cookoovaya, τη πρώτη μέρα που άνοιξε. Γιατί το θεωρώ ιστορικά σημαντικό!

Σημειώνω επίσης εξ’ αρχής ότι τον Σπύρο και Βαγγέλη Λιακό, τον Νίκο Καραθάνο, τον Περικλή Κοσκινά, τον Μάνο Ζουρνατζή και τον Σπύρο Παυλίδη, τους θεωρώ φίλους και δικούς μου ανθρώπους, γιατί μοιράζομαι μαζί τους το ίδιο όραμα για το μέλλον της ελληνικής γαστρονομίας. Αυτοί ως επαγγελματίες σεφ, εγώ ως απλός οικιακός μάγειρας (και blogger) με υπαρξιακές ανησυχίες.

cookoovaya 5Η πρώτη μέρα λοιπόν στο Cookoovaya ήταν μια πολύτιμη και χαρούμενη εμπειρία για μένα και τη παρέα μου. Βιώσαμε την αρχή μιας ιδιαίτερα ελπιδοφόρας προσπάθειας να δώσουμε νέα πνοή στην ελληνική εστιατορική κουζίνα.

Η βάση της, είναι στη ψαγμένη επιλογή της πρώτης ύλης. Η προστιθέμενη αξία , είναι η δικαίωση των υλικών από τον συνδυασμό εξαιρετικής τεχνικής μαγειρικής και δημιουργικότητας, αλλά πάντα με μέτρο. Η απογείωση βρίσκεται στην απαράμιλλη ζεστή φιλοξενία και τη ζωντάνια της ατμόσφαιρας. Τόσο απλά!

Αυτό που κυριαρχεί στα πιάτα που δοκιμάσαμε είναι η σοφία της μαγειρικής ωριμότητας. Μέτρο και αρμονία με τη δημιουργικότητα σε ελεγχόμενο λειτουργικό ρόλο. Τίποτα δεν κραυγάζει, τίποτα δεν προσπαθεί να σε εντυπωσιάσει επίπλαστα.

cookoovaya 2Υπάρχει μια σεμνή αλήθεια στα πιάτα του Cookoovaya, ένας μονοσήμαντος συνδυασμός γεύσεων και στην ουσία, εναπόκειται στην ωριμότητα σου ως πελάτη να αναγνωρίσεις το μεγαλείο σε μια απλή, αλλά απόλυτα θεϊκή χορτόπιτα ή σε ένα κόκκορα παστιτσάδα, που ενώ μένει πιστός στη παραδοσιακή γεύση επενεφευρίσκει τη φόρμα που σου παρουσιάζεται, για να τον βιώσεις με πρωτόγνωρο τρόπο.

Οι γεύσεις σε κάποιες περιπτώσεις σε προκαλούν να ανακαλέσεις μνήμες και να τις χαρείς με τη νοσταλγία της πιο τρυφερής σου παιδικής ανάμνησης, όπως στο μεδούλι, στη χορτόπιτα, στο κοτόπουλο σούβλας, στο κοντοσούβλι, στη τάρτα με αχλάδι.

Άλλα πιάτα, σε πάνε βήματα μπροστά με έναν οικείο αλλά ταυτόχρονα εμπνευστικό τρόπο, όπως σε ένα μαγικό καρπάτσιο από μπούτι βοδινό με καπνιστό χέλι και μαγιονέζα, ή στο ταρτάρ μαγιάτικου με τσίλι και κάπαρη.

Γεύσεις μαγικές, αποκλειστικά για ώριμους ουρανίσκους, που έχουν περιηγηθεί, έχουν φτάσει στα όρια της ηδονής σε πολλές διαστάσεις, χώρες και φόρμες και ήρθε η ώρα να βρουν λιμάνι στην ουσία των πραγμάτων. Στη νέα, σοφή ελληνική κουζίνα.

cookoovaya 3Λάτρεψα το Cookovaya, απ’ τη πρώτη του μέρα. Ένιωσα άνετα στο χώρο, παρακολουθώντας τη ζωντάνια της κουζίνας σαν θεατρικό δρώμενο, απολαμβάνοντας εξαιρετικές γεύσεις και μάλιστα σε τιμές που θεωρώ απόλυτα τίμιες, αν όχι οικονομικές. Το λάτρεψα περισσότερο, αναλογιζόμενος τι μπορεί ακόμη να προσφέρει γαστρονομικά, χτίζοντας την εστιατορικής πλευρά της νέας ελληνικής αστικής κουζίνας, που ευαγγελίζομαι στην οικιακή της υπόσταση.

Νιώθω ότι δεν έχει κανένα νόημα να περιγράψω, πιάτο προς πιάτο τι δοκιμάσαμε και πως το κρίναμε γιατί θα γεμίσουμε κοσμητικά επίθετα το άρθρο. Είναι σίγουρο ότι θα έρθετε και θα διαμορφώσετε μόνοι σας γνώμη, αν και η ουσία είναι να αφεθείτε να απολαύσετε, όχι να «κρίνετε».

 

Όποιες μικρές αστοχίες υπήρξαν ανάμεσα στα 16 πιάτα που δοκιμάσαμε την πρώτη του μέρα, είναι απολύτως ασήμαντες, όταν κανείς εστιάσει στη μεγάλη εικόνα. Και η μεγάλη εικόνα έχει να κάνει με μια κουζίνα που έχει το κέφι και τις δυνατότητες να προσφέρει μέλλον και ουσία στην ελληνική μαγειρική. Σε ένα περιβάλλον και με τρόπο εξυπηρέτησης που την υποστηρίζει απόλυτα.

cookoovaya logo

Το Cookoovaya είναι κατά τη γνώμη μου, έτοιμο για το κοινό απ’ τη πρώτη μέρα.
Το κύριο ερώτημα που έχω είναι αν το κοινό είναι έτοιμο να αντιληφθεί το μεγαλείο, σε πιάτα που δεν επιχειρούν να το εντυπωσιάσουν…

Δοκιμάστε τους εαυτούς σας, λοιπόν! Νιώθετε έτοιμοι για μια πιο ώριμη ελληνική κουζίνα;

Cookoovaya, Χατζηγιάννη Μέξη 2α, Αθήνα (δίπλα στο Χίλτον), τηλ. 2107235005 (Ζητείστε την Ειρήνη)

cookoovaya 6

COOKOOVAYA, πρώτη μέρα: 5+1 = 10 ! 4.02/5 (80.43%) 46 votes

Εραστής των απολαύσεων της ζωής, διαφημιστής κατ' επάγγελμα, υπερήφανος πατέρας τριών κοριτσιών, με πολλά ετερόκλητα ενδιαφέροντα και εμπειρίες στα 55 χρόνια που συμμετέχω στη κοινωνική ζωή της πρωτεύουσας και άλλων κωμοπόλεων Ευρώπης και Αμερικής. Έχω μάθει να περνάω καλά με πολλά, αλλά και με λίγα, με μια ανεπαίσθητη προτίμηση στην άνεση, να τ' ομολογήσω. Ασχολούμαι καθημερινά με τη μαγειρική απ' τα 25 μου και με τον καιρό αυτή απασχολεί όλο και μεγαλύτερο ποσοστό των νευρώνων του εγκεφάλου μου, κάτι που ελπίζουμε να οφείλεται στο πάθος και όχι στην μείωση των κυττάρων. Αν πληρωνόμουν για τα πάθη μου (και τα λάθη μου) θα ήμουν μέγας χορηγός του δημοσίου χρέους. Το γεγονός ότι φίλοι, γνωστοί αλλά και τα παιδιά μου με αποκαλούν “chef” με ιντριγκάρει ως προς το τι μπορεί να γίνω όταν επιτέλους ενηλικιωθώ. Λατρεύω το καλό σπιτικό φαγητό, απεχθάνομαι τις μετριότητες και όσο κι αν βασίζομαι στη δημιουργικότητα, τη γνώση και την τέχνη, θέλω παράλληλα να γνωρίζω το επιστημονικό “γιατί” πίσω απ' τη μαγειρική και όχι μόνον. Όσο μαθαίνω νιώθω ζωντάνια, όσο δημιουργώ και προσφέρω, αποκτώ λόγο ύπαρξης.

4 Comments

  • Reply December 4, 2014

    Greg T.

    Είναι όλοι τους επαγγελματίες και το γεγονός ότι τόσο καιρό βάζουν το όνομα τους σε αυτή τη προσπάθεια (και επένδυση) δείχνει τη δέσμευση τους. Έτσι και αλλιώς, από ότι έχω δει στο “internet”, οι δημιουργοί πάντα είχαν το “indigenous production” με το βέλτιστο αποτέλεσμα στο μυαλό τους (https://www.facebook.com/media/set/?set=a.389438901187545.1073741832.129379767193461&type=3). Το “location” βοηθά (κοντά σε μεγάλα ξενοδοχεία).

    Επομένως, εύχομαι τα καλύτερα.

    Γενικότερα, ελπίζω στη σκεπτόμενη ντόπια γαστρονομία, τη σοφία της και τη δημιουργία ενός φυτώριου νέων ανθρώπων που θα αναδείξουν μια αναγεννημένη “Ελληνική” γεύση.

    Ευχολόγιο, αλλά μια πλατφόρμα (think tank) συνύπαρξης, συνεργασίας, ανταλλαγής γνώσεων, εκπαίδευσης και ολοκληρωμένης προσπάθειας ενός “base line standard” στο “Ελληνικό Γαστρονομικό Προϊόν” διεθνώς θα έδινε μια επιπλέων πνοή.

    Greg T.

    • Συμφωνώ απολύτως. Μάλιστα τη γνωριμία τους με τη Φάρμα Μπράλου, την είχα ξεκινήσει εγώ.
      Για τη πλατφόρμα επίσης συμφωνώ, και έχω μάλιστα και μια ιδέα στο μυαλό μου, αλλά δεν έχω ακόμη χρόνο να την βγάλω στο τραπέζι…

  • Reply December 6, 2014

    Chris

    τι έχετε να πείτε για την φωτογραφία στο popaganda που απεικονίζονται οι δύο μάγειρες να κάθονται σε ένα τραπέζι του εστιατορίου τους και να καπνίζουν? αν δεν κάνω λάθος ισχύει ακόμα ο αντικαπνιστικός νόμος στην Ελλάδα!

    • Δεν ξέρω τι νόημα έχει να σχολιάσω αυτό που μου λέτε, αλλά αν επιμένετε, το πρώτο που έχω να πώ είναι ότι το εστιατόριο δεν ήταν σε λειτουργία όταν πάρθηκε η φωτογραφία και το δεύτερο ότι στη χώρα που ζούμε η ανομία είναι απολύτως αποδεκτή στη πλειοψηφία του πληθυσμού. Μας βολεύει και άρα είναι ηθικά αποδεκτή. Πάντως δεν θα ξεκινούσα απ’ το συγκεκριμένο εστιατόριο να στρώσω τα άπειρα στραβά της χώρας…

Leave a Reply

Leave a Reply